«حسین علیزاده» هم نشان «شوالیه» دریافت می‌کند

استاد حسین علیزاده، آهنگ‌ساز و نوازنده مطرح تار و سه‌تار که هم‌اکنون در تور کنسرت‌های اروپایی خود به سر می‌برد، پس از بازگشت به ایران، شامگاه ششم آذرماه، طی مراسمی در اقامت‌گاه سفیر کبیر فرانسه، نشان شوالیه هنر و ادبیات را از برونو فوشه، سفیر کبیر این کشور در ایران دریافت خواهد کرد.

Hosein-Alizadeh-saham-news-e1411436959632

نشان شوالیه، نشان هنر و ادب، نشان افیسر، نشان کماندو و… نشان‌ها و مدال‌هایی هستند که دولت فرانسه در مقاطع مختلف زمانی به اهالی فرهنگ و هنر اهدا می‌کند. به گزارش اعتماد، دراین میان نشان شوالیه یکی از نام آشناترین این نشان‌ها در ایران است چرا که پیش از این نصیب شخصیت‌های علمی و فرهنگی کشورمان و هنرمندانی چون پری صابری، محمد‌علی سپانلو، جلال ستاری، پروفسور محمود حسابی و… شده بود دربین اهالی موسیقی نیزاین نشان به شهرام ناظری و محمدرضا شجریان تعلق یافت. این‌بار اما نشان شوالیه هنروادبیات دولت فرانسه بر سینه هنرمندی جای می‌گیرد که با یک عمرفعالیت بی‌وقفه خود، تاریخ سیاسی- اجتماعی این مرز و بوم را در آثار موسیقایی‌اش روایت کرده است.

تاریخ در زخمه

بی شک اگر آیندگان بخواهند ردی از امروز ما را پس از بررسی درکتب تاریخی، درآثار هنری جست‌وجو کنند، باید لحظاتی نیز درآثار حسین علیزاده درنگ کنند و به موسیقی‌اش گوش سپارند. هنرمندی که از سال ۱۳۵۶ با کنسرت نوا درجشن هنر شیراز گامی نو در مسیر موسیقی ایرانی برداشت. نگاه متفاوت علیزاده به موسیقی به عنوان هنری تاثیرگذار که می‌تواند جریانات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را- که حتی گاهی در تضاد با هم هستند- رهبری کند، او را در تمام این سال‌ها از دیگر موزیسین‌های هم دوره‌اش متمایز کرده است. او با شور و هیجانی وصف‌ناشدنی در واکنش به حوادث ۱۷ شهریور ۵۷ در قالب گروه چاووش، «ژاله خون شد» را می‌سازد، در سال ۱۳۶۲ در ۳۲ سالگی با «نی‌نوا» ی بی‌مانندش که به گواه خودش از نظاره بر غروب آفتاب در یک افق الهام گرفته شده، صدایی چند وجهی خلق می‌کند که صدای نسل‌های مختلف در برهه‌های گوناگون تاریخی بوده و هست، در سال ۱۳۷۰ «آوای مهر» را به مردم مصیبت‌زده زلزله رودبار تقدیم می‌کند، در سال ۱۳۸۲ با کنسرت «هم نوا با بم» با مردم زلزله‌زده بم، همنوا می‌شود و در قالب آلبوم «فریاد» با نگاهی دوسویه که متاثر از فضای سیاسی و اجتماعی آن دوران نیز هست، شعری از فریدون مشیری را با مردمش فریاد می‌کند: «من به تنگ آمده‌ام از همه‌چیز، بگذارید هواری بزنم…»، در سال ۱۳۸۶ با گروه هم آوایان بی‌پروا بر شعر دیگری از فریدون مشیری اعتراض خود را در قالب موسیقی‌اش بیان می‌کند: «با همین دیدگان اشک آلود، از همین روزن گشوده به دود، به پرستو، به گل، به سبزه درود» و…

ماندگاری در نوآوری

اما هنر حسین علیزاده فقط در این همگام بودن با زمانه، پیوند داشتن با بطن جامعه و استفاده از موسیقی به مثابه یک وسیله ارتباطی با محیط پیرامونی‌اش برای بیان رسالت‌های سیاسی و اجتماعی خلاصه نمی‌شود. او از همان سال‌های نخست حضورش در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی به خوبی نشان داد که می‌تواند ضمن پایبندی به اصالت‌های موسیقی ایرانی، نوآوری و ابداع کند و از این طریق، این موسیقی را پویا و زنده نگه دارد. علیزاده با اجرای کنسرت نوا با صدای بانو پریسا درجشن هنرشیراز و ساخت قطعاتی چون«سواران دشت امید» و«حصار»، فرمی تازه به موسیقی ایرانی ارایه کرد. ازطرف دیگر او هم‌آوایی و رویکرد پلی‌فونیک (چند صدایی) در موسیقی ایرانی را به بهترین شکل با آلبوم «راز نو» به جهان موسیقی ایرانی معرفی کرد و سپس در « به تماشای آب‌های سپید»، «سرود گل»، «ساز خاموش»، «سرود مهر» و…آن را ادامه داد. نوآوری‌های حسین علیزاده در موسیقی ایرانی امروزه دستمایه بسیاری از موزیسین‌های جوان قرار گرفته، جوانانی که می‌کوشند نه مثل او، که دست‌کم تا حدودی شبیه او باشند.

نشانی برای یک عمر تلاش

حسین علیزاده ششم آذرماه دراوایل ۶۳ سالگی درحالی نشان شوالیه را از سفیرکبیرفرانسه دریافت می‌کند که برخلاف بسیاری ازهم‌نسلانش هنوزهم باانرژی کار می‌کند، تور کنسرت‌های داخلی و خارجی‌اش را برگزار می‌کند، در فستیوال‌های مختلف موسیقی در داخل و خارج از ایران شرکت می‌کند، موسیقی فیلم می‌سازد، می‌نویسد، پژوهش می‌کند، آموزش می‌دهد و… بی شک استاد علیزاده در طول این سال‌ها نه تنها یک تنه بار پویایی، خلاقیت و نوآوری در موسیقی ایرانی را در داخل کشور بردوش کشیده بلکه درمعرفی این موسیقی به بیرون از مرزها نیز تلاش‌های فراوانی کرده است. چنان که علاوه بر دریافت چهارسیمرغ بلورین بهترین موسیقی فیلم از جشنواره فیلم فجر، دو جایزه انجمن منتقدان سینما برای موسیقی فیلم‌های «آسمان زرد کم عمق» و «ملکه» و تندیس حافظ برای موسیقی فیلم «لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند»، سه بارهم برای آلبوم‌های «فریاد»،«بی تو بسر نمی‌شود» و «به تماشای آبهای سپید» نامزد دریافت جایزه گرمی در بخش بهترین آلبوم سنتی جهان شده است. بنابراین تردیدی نیست که دولت فرانسه با تقدیرازاین استاد مسلم موسیقی و اهدای نشان شوالیه به او، نه تنها خیل عظیم دستاوردهای هنری او را ارج نهاده بلکه جایگاه و ارزش فرهنگی- هنری بخش عظیمی از تاریخ موسیقی ایران را که به واسطه حسین علیزاده به دست آمده به درستی درک کرده است.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: